این متن شعری است که از تصاویر شدید و خشن مانند خون و بیرون کشیدن زبان از قفا استفاده میکند. شاعر از مخاطب میخواهد که دامن خود را در خون بکشد و روحش را به گردون بکشد. همچنین اشاره میکند که هر کس بر لب لعل انگشت نهاد، مستحق مجازات شدید است.
این متن دارای تصاویر خشن و خشونتآمیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان مناسب نباشد. محتوای آن شامل اشاره به خون و مجازات جسمانی است که برای مخاطبان بالغ مناسبتر است.
رباعی ۱۰۰۲ - ای چشم بیا دامن خود در خون کش
وی روح برو قماش بر گردون کش ۱
بر لعل لبت هر آنکه انگشت نهاد
مندبس و زبانش از قفا بیرون کش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.