خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از کسی که به عنوان پیامبر دوست تصور می‌کرد، نام و نشان دوست را درخواست کرد. اما وقتی آن شخص دهانش را برای پاسخ گشود، شاعر به دلیل غیرت، اجازه نداد سخنی بگوید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و غیرت است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و شناخت ادبیات عرفانی دارد.
رباعی ۹۹۴ - آنرا که رسول دوست پنداشتمش
آنرا که رسول دوست پنداشتمش
من نام و نشان دوست درخواستمش ۱
بگشاد دهانرا که بگوید چیزی
از غایت غیرت تو نگذاشتمش ۲
من نام و نشان دوست درخواستمش ۱
بگشاد دهانرا که بگوید چیزی
از غایت غیرت تو نگذاشتمش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۹۳ - آندیده که هست عاشق گلزارش
گوهر بعدی:رباعی ۹۹۵ - آن رند و قلندر نهان آمد فاش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
