شاعر از دلدار خود که بسیار پریشان و آتشین است میگوید و از هجران او که پر از آتش است یاد میکند. در ادامه، شاعر به گفتوگویی با دلدار اشاره میکند که در آن از او میخواهد کاری را انجام ندهد و دلدار نیز با عبارتی خوشایند پاسخ میدهد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگانی مانند 'مشوش' و 'پر آتش' ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی برای درک کامل داشته باشد.
رباعی ۹۸۲ - دلدار چنان مشوش آمد که مپرس
هجرانش چنان پر آتش آمد که مپرس ۱
گفتم که مکن گفت مکن تا نکنم
این یک سخنم چنان خوش آمد که مپرس ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.