شاعر از عشق و جدایی میگوید و با اشاره به پایان روز و فرارسیدن شب، از خورشید میخواهد که در آسمان بدرخشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.
رباعی ۹۶۹ - میگوید مرمرا نگار دلسوز
میباید رفت چون به پایان شد روز ۱
ای شب تو برون میای از کتم عدم
خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.