خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و جدایی میگوید و با اشاره به پایان روز و فرارسیدن شب، از خورشید می‌خواهد که در آسمان بدرخشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.
رباعی ۹۶۹ - میگوید مرمرا نگار دلسوز
میگوید مرمرا نگار دلسوز
میباید رفت چون به پایان شد روز ۱
ای شب تو برون میای از کتم عدم
خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز ۲
میباید رفت چون به پایان شد روز ۱
ای شب تو برون میای از کتم عدم
خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۶۸ - من همتیم کجا بود چون من باز
گوهر بعدی:رباعی ۹۷۰ - نی چارهٔ آنکه با تو باشم همراز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
