شاعر بیان میکند که هرگز طاعت خود را از دست نداده و از بدی دل نبرده است. او از بارگاه کرم خداوند ناامید نیست، زیرا هرگز خدا را دوست نداشته و نشناخته است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که برای درک بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شاعرانه ممکن است برای کودکان زیر 12 سال کمی پیچیده باشد.
رباعی ۹۶۰ - گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز
ور گرد بدی ز دل نرفتم هرگز ۱
نومید نیم ز بارگاه کرمت
زیرا که ترا دو من نگفتم هرگز ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.