در این متن، شاعر از شبهای طولانی و تاریک و دلهای آشفته و بیقرار سخن میگوید. او اشاره میکند که کسانی که دل دارند، نمیتوانند آرام بگیرند و همیشه درگیر افکار و احساسات عمیق هستند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «دیوانه» و «یاوه» ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشد.
رباعی ۹۲۸ - آمد دی دیوانه و شبهای دراز
مائیم و شب تیره و سودای دراز ۱
ما را سر خواب نیست دل یاوه شده است
آنرا که دلیست تا کند پای دراز ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.