خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به حضور همیشگی و جدایی‌ناپذیر یک وجود یا مفهوم (احتمالاً عرفانی یا عاشقانه) اشاره دارد، مانند آبی که از جوی بیرون نمی‌رود یا بوی مشک که از نافه جدا نمی‌شود. شاعر تأکید می‌کند که این حضور همواره پایدار و متصل است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر آن نیاز به آشنایی با ادبیات و فلسفه دارد.
رباعی ۹۲۶ - آمد آمد آنکه نرفت او هرگز
آمد آمد آنکه نرفت او هرگز
بیرون نبد آن آب از این جو هرگز ۱
او نافهٔ مشک و ما همه بوی وئیم
از نافه شنیده‌ای جدا بو هرگز ۲
بیرون نبد آن آب از این جو هرگز ۱
او نافهٔ مشک و ما همه بوی وئیم
از نافه شنیده‌ای جدا بو هرگز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۲۵ - هین وقت صبوحست می ناب بیار
گوهر بعدی:رباعی ۹۲۷ - آمد بر من دوش نگاری سر تیز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
