شاعر از مخاطب خود دعوت میکند تا به باغی بیاید که پر از شادی، بهار، شمع، شراب و معشوقگان زیبا است. سپس بیان میکند که بدون حضور مخاطب، این زیباییها بیمعنی هستند و با حضور او، دیگر نیازی به این زیباییها نیست.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
رباعی ۹۱۳ - گفتی که: بیا که باغ خندید و بهار
شمعست و شراب و شاهدان چو نگار ۱
آنجا که تو نیستی از اینهام چه سود؟
و آنجا که تو هستی خود از اینها بچه کار؟ ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.