شاعر در این متن از گفتوگویی با خود یا دیگری سخن میگوید که در آن به دنبال راهی برای رهایی از رنج است. در هر پیشنهاد (مانند تبدیل شدن به آب روغن یا شمع)، پاسخ یکسان است: «بمیر». این نشاندهنده ناامیدی عمیق و تمایل به فناست.
مضمون سنگین و فلسفی متن، همراه با اشارههای مستقیم به مرگ و ناامیدی، برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب است. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۹۱۰ - گفتم بنما که چون کنم بمیر
گفتم که: شد آب روغنم گفت بمیر ۱
گفتم که شوم شمع من پروانه
ای رو تو شمع روشنم گفت بمیر ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.