شاعر در این متن از دوری از یار در فصل بهار مینالد و بیان میکند که در این شرایط، غم و اندوه جایگزین شادی و عیش شده است. او از طبیعت نیز میخواهد که به جای زیباییهای معمول، ناملایمات را نشان دهد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۸۸۹ - چون از رخ یار دور گشتم به بهار
با غم بچه کار آید و عیشم بچه کار ۱
از باغ بجای سبزه گو خار بروی
وز ابر بجای قطره گو سنگ ببار ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.