در این متن، شاعر از رهایی روح و آزادی از دام دنیا سخن میگوید و امیدوار است که در پایان، روزگار پشیمان از کردارهایش شود.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد.
رباعی ۸۶۷ - آن ساقی روح دردهد جام آخر
این مرغ اسیر بجهد از دام آخر ۱
گردد فلک تند مرا رام آخر
وز کرده پشیمان شود ایام آخر ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.