شاعر از این که دوستش او را در غم خود اسیر میکند و از شادی او ناراحت میشود، شکایت دارد. هنگامی که دوستش او را غمگین میبیند، پنهانی میخندد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و پیچیدگیهای روابط انسانی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی دارد.
رباعی ۸۶۲ - یاریکه مرا در غم خود میبندد
غمگینم از آنکه خوشدلم نپسندد ۱
چون بیند او مرا که من غمگینم
پنهان پنهان شکر شکر میخندد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.