این متن بیان میکند که عمری بدون دیدار دوستان و اصحاب، مانند مرگ یا خواب است. همچنین، اشاره میکند که چیزی که برای یک نفر تیره و زهرآلود است، ممکن است برای دیگری صاف و گوارا باشد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند زهر و آب نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۸۴۷ - هر عمر که بیدیدن اصحاب بود
یا مرگ بود به طبع یا خواب بود ۱
آبی که ترا تیره کند زهر بود
زهری که ترا صاف کند آب بود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.