در این شعر، شاعر از عشق و تأثیرات عمیق آن بر جان و تن سخن میگوید. او شبهایی را توصیف میکند که عشق بر دلها حکومت میکند و حتی غمها را از بین میبرد. همچنین، به زیباییهای پنهان در تاریکی شب و قدرت عشق در دگرگونی حالات اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۸۴۵ - هر شب که ز سودای تو نوبت بزنند
آن شب همه جان شوند هرجا که تنند ۱
در چادر شب چه دختران دارد عشق
گر غم آید سبلت و ریشش بکنند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.