شاعر بیان میکند که از راز دل خود بیخبر است، اما خداوند از آن آگاه است. او دل خود را به شاخه گلی تشبیه میکند که باد صبا آن را با لطف میافشاند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که برای درک بهتر به بلوغ فکری و احساسی نوجوانان و بزرگسالان نیاز دارد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
رباعی ۸۲۸ - من بیخبرم خدای خود میداند
کاندر دل من مرا چه میخنداند ۱
باری دل من شاخ گلی را ماند
کش باد صبا بلطف میافشاند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.