خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر بیان می‌کند که از راز دل خود بی‌خبر است، اما خداوند از آن آگاه است. او دل خود را به شاخه گلی تشبیه می‌کند که باد صبا آن را با لطف می‌افشاند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که برای درک بهتر به بلوغ فکری و احساسی نوجوانان و بزرگسالان نیاز دارد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد.
رباعی ۸۲۸ - من بی‌خبرم خدای خود میداند
من بی‌خبرم خدای خود میداند
کاندر دل من مرا چه میخنداند ۱
باری دل من شاخ گلی را ماند
کش باد صبا بلطف می‌افشاند ۲
کاندر دل من مرا چه میخنداند ۱
باری دل من شاخ گلی را ماند
کش باد صبا بلطف می‌افشاند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۲۷ - من بندهٔ یاری که ملالش نبود
گوهر بعدی:رباعی ۸۲۹ - من چوب گرفتم به کفم عود آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
