شاعر در این شعر از پرواز و جستوجوی روح خود در جهان سخن میگوید و بیان میکند که پس از پیمودن همه جهان، دریافت که هر دو جهان در یک قطره خلاصه میشود.
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۸۱۶ - مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد
عالم عالم جهان جهان راز آورد ۱
چندان به همه سوی جهان بیرون شد
کاین هر دو جهان به قطرهای باز آورد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.