خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از عشق به عنوان مرهم و درمان خود یاد می‌کند و بیان می‌کند که هر لحظه از زندگی‌اش را به عشق تقدیم کرده است. او اشاره می‌کند که عشق در هر لحظه از وجودش جریان دارد و هر دم، عشق را در خود می‌یابد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌های ادبی و معنوی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۸۱۲ - مائیم ز عشق یافته مرهم خود
مائیم ز عشق یافته مرهم خود
بر عشق نثار کرده هر دم دم خود ۱
تا هر دم ما حوصلهٔ عشق رود
در هر دم ما عشق بیابد دم خود ۲
بر عشق نثار کرده هر دم دم خود ۱
تا هر دم ما حوصلهٔ عشق رود
در هر دم ما عشق بیابد دم خود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۱۱ - ماهی که کمر گرد قمر می‌بندد
گوهر بعدی:رباعی ۸۱۳ - مردان رهت که سر معنی دانند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
