خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از شخصی به نام علی یاد می‌کند که توانایی‌های خاصی دارد، مانند فروش شکر و نوشیدن باده از عالم غیب. شاعر از بیان نام او خودداری می‌کند و خود را بنده کسی می‌داند که سکوت را می‌داند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به 'باده نوشی' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
رباعی ۸۰۷ - لعلیست که او شکر فروشی داند
لعلیست که او شکر فروشی داند
وز عالم غیب باده نوشی داند ۱
نامش گویم و لیک دستوری نیست
من بندهٔ آنم که خموشی داند ۲
وز عالم غیب باده نوشی داند ۱
نامش گویم و لیک دستوری نیست
من بندهٔ آنم که خموشی داند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۰۶ - لبهای تو آنگه که با ستیز بود
گوهر بعدی:رباعی ۸۰۸ - ما بسته بدیم بند دیگر آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
