این متن به صورت استعاری بیان میکند که هیچکس نمیتواند مرگ چیزهای جاودانه مانند امید و خورشید را باور کند، حتی اگر دشمنانشان چنین ادعایی کنند.
این متن دارای مفاهیم استعاری و نمادین است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، موضوع امید و ناامیدی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از این سن به بعد توسعه مییابد.
رباعی ۸۰۵ - کی گفت که آن زندهٔ جاوید بمرد
کی گفت که آفتاب امید بمرد ۱
آن دشمن خورشید در آمد بر بام
دو دیده ببست و گفت خورشید بمرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.