متن به توصیف گذرا بودن زندگی و فناپذیری انسان میپردازد و اشاره میکند که حتی کوچکترین نشانهای از وجود میتواند برای برخی به عنوان نمادی از وابستگیهای دنیوی تلقی شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
رباعی ۷۷۸ - کامل صفتی راه فنا میپیمود
چون باد گذر کرد ز دریای وجود ۱
یک موی ز هست او بر او باقی بود
آن موی به چشم فقر زنار نمود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.