این متن به توصیف ویژگیهای عارف (عارف و دانا) میپردازد و او را به گل و قند تشبیه میکند که همیشه خندان و شیرین است. همچنین، جان عارف را به چراغی درون شیشه تشبیه میکند که شکننده است اما مانند سندان محکم نیست.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که برای درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند این مفاهیم را درک کنند.
رباعی ۷۵۵ - عارف چو گل و جز گل خندان نبود
تلخی نکند عادت قند آن نبود ۱
مصباح زجاجه است جان عارف
پس شیشه بود زجاجه سندان نبود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.