شاعر در این ابیات از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او بیان میکند که حتی یک اشاره یا ترانه از معشوق برایش کافی است، اما از تیغ جفا و آزار معشوق شکایت دارد و میگوید که سرزنشهای او به تنهایی برایش کافی است.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و رنجهای ناشی از عشق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، اشاره به «کشتن» و «تیغ جفا» ممکن است برای برخی از گروههای سنی پایین ترسناک یا ناراحتکننده باشد.
رباعی ۷۳۴ - سودای ترا بهانهای بس باشد
مستان ترا ترانهای بس باشد ۱
در کشتن ما چه میزنی تیغ جفا
ما را سر تازیانهای بس باشد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.