شاعر در این متن از آب و چرخش آسمان و ستارگان سخن میگوید و جهان را به دریایی پهناور تشبیه میکند که مردم در آن ساکن هستند. او از این میپرسد که چه کسی از این دریا گهر میچیند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای گروههای سنی پایین نامفهوم باشد.
رباعی ۷۲۲ - زان آب که چرخ از آن بسر میگردد
استارهٔ جانم چو قمر میگردد ۱
بحریست محیط و در وی این خلق مقیم
تا کیست کز این بحر گهر میگردد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.