در این متن، شاعر از درد عشق و فداکاری در راه آن سخن میگوید و بیان میکند که بدون قدردانی، نمیتوان در مسیر عشق و عاشقی پایدار ماند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در متن وجود دارد که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
رباعی ۷۱۵ - روزیکه بود دلت ز جان پر از درد
شکرانه هزاران جان فدا باید کرد ۱
کاندر ره عشق و عاشقی ای سره مرد
بیشکر قفای نیکوان نتوان کرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.