خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر به خانهٔ معشوق خود می‌رود و معشوق با خنده به استقبال او می‌آید. معشوق او را در آغوش می‌گیرد و او را با القابی مانند عاشق، عارف و دانشمند خطاب می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۷۱۰ - رفتم بدر خانهٔ آنخوش پیوند
رفتم بدر خانهٔ آنخوش پیوند
بیرون آمد بنزد من خنداخند ۱
اندر بر خود کشید نیکم چون قند
کای عاشق و ای عارف و ای دانشمند ۲
بیرون آمد بنزد من خنداخند ۱
اندر بر خود کشید نیکم چون قند
کای عاشق و ای عارف و ای دانشمند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۰۹ - دیوانه میان خلق پیدا باشد
گوهر بعدی:رباعی ۷۱۱ - رو دیده بدوز تا دلت دیده شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
