خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از زیبایی چشم‌ها و چهره معشوق سخن می‌گوید و آن را با تصاویری مانند سحر، گنبد و آفتاب مقایسه می‌کند. همچنین، از تأثیر این زیبایی بر جان خود می‌گوید که مانند ذره‌ای در هوا معلق است.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر آن نیاز به آشنایی با ادبیات و زیبایی‌شناسی شعر دارد.
رباعی ۷۰۶ - دی چشم تو رای سحر مطلق میزد
دی چشم تو رای سحر مطلق میزد
روی تو ره گنبد از رق میزد ۱
تا داشتی آفتاب در سایهٔ زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد ۲
روی تو ره گنبد از رق میزد ۱
تا داشتی آفتاب در سایهٔ زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۰۵ - دی بنده بر آن قمر جانی شد
گوهر بعدی:رباعی ۷۰۷ - دیدم رخت از غم سر موئیم نماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
