این شعر بیانگر پایان غم و آمدن شادی و آرامش است. با آمدن دلگشایی و نوازش دل، غم مانند مگسی با شکستن پر و بالش از بین میرود. شاعر از آمدن همایی از جانب قاف (نمادی از منبع روحانی یا عرفانی) خبر میدهد که باعث تسکین و شادی شده است.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
رباعی ۶۹۲ - دلتنگ مشو که دلگشائی آمد
دل نیک نواز با نوائی آمد ۱
غم را چو مگس شکست اکنون پر و بال
کز جانب قاف جان همائی آمد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.