خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دشنامی که از لب معشوق می‌آید، به زیبایی یاد می‌کند و آن را با لعل و آتش مقایسه می‌نماید. همچنین، او اشاره می‌کند که دشنام معشوق دلکش است و هر بادی که بر گل می‌گذرد، خوش‌بو می‌شود.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «دشنام» ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای گروه‌های سنی پایین‌تر داشته باشد.
رباعی ۶۹۰ - دشنام که از لب تو مهوش باشد
دشنام که از لب تو مهوش باشد
چون لعل بود که اصلش آتش باشد ۱
بر گوی که دشنام تو دلکش باشد
هر باد که بر گل گذرد خوش باشد ۲
چون لعل بود که اصلش آتش باشد ۱
بر گوی که دشنام تو دلکش باشد
هر باد که بر گل گذرد خوش باشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۸۹ - دست تو به جود طعنه بر میغ زند
گوهر بعدی:رباعی ۶۹۱ - دل با هوس تو زاد و بودی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
