شاعر در این شعر از تأثیر عمیق معشوق بر زندگی خود سخن میگوید. او بیان میکند که معشوق با وجود بیبندوباریاش، او را از دنیا رها کرده و به خود وابسته ساخته است. همچنین، شاعر به بیوفایی معشوق اشاره میکند و میگوید که معشوق او را بیعهد کرده و هیچ عهد و پیمانی با او نگه نمیدارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عاطفی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به بیوفایی و بیبندوباری ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.
رباعی ۶۷۶ - در گریهٔ خون مرا شکر خند تو کرد
بیبند مرا از این جهان بند تو کرد ۱
میفرمائی که عهد و سوگند تو کو
بیعهد مرا نه عهد و سوگند تو کرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.