این متن بیانگر این است که بدون حضور قلب و احساس واقعی، همراهی و داشتن چیزهای مادی سودی ندارد. حتی اگر ظاهراً همه چیز کامل به نظر برسد، بدون وجود انسانیت و معنویت، همه چیز بیارزش است.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
غزل ۳۸۹ - چون دلت با من نباشد، همنشینی سود نیست
گرچه با من مینِشینی، چون چُنینی سود نیست ۱
چون دَهانَت بسته باشد، در جِگَر آتَش بُوَد
در میانِ جو دَرآیی، آب بینی، سود نیست ۲
چون که در تَنْ جان نباشد، صورَتَش را ذوق نیست
چون نباشد نان و نِعْمَت، صَحْن و سینی سود نیست ۳
گَر زمین از مُشک و عَنْبَر پُر شود تا آسْمان
چون نباشد آدمی را راهِ بینی، سود نیست ۴
تا زِ آتش میگُریزی، تُرش و خامی چون خَمیر
گَر هزاران یار و دِلْبَر میگُزینی سود نیست ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.