شاعر در این اشعار از عشق و تأثیرات عمیق آن بر عقل و دل سخن میگوید. او بیان میکند که در عشق، عقل و خرد به خواب میروند و دل مشتاق در آتش درونی میسوزد. همچنین، شاعر از بیقراری و بیخوابی ناشی از عشق میگوید و اشاره میکند که چگونه دو چشمش از گریه خونین شدهاند.
این شعر به مفاهیم عمیق عشق و رنجهای عاطفی میپردازد که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد یا نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات شدید، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب میسازد.
رباعی ۶۷۱ - در عشق تو عقل ذوفنون میخسبد
مشتاق در آتش درون میخسبد ۱
بیدیده و دل اگر نخسبم چه عجب
خون گشته مرا دو دیده چون میخسبد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.