شاعر در این شعر بیان میکند که در عشق، نصیحت و پند سودی ندارد، چرا که او از عشق چشیده و مانند زهر تلخ و شیرین آن را تجربه کرده است. حتی اگر او را ببندند، چون دلدیوانه دارد، بستن پاها سودی نخواهد داشت.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'زهر' و 'قند' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۶۶۹ - در عشق توام نصیحت و پند چه سود
زهراب چشیدهام مرا قند چه سود ۱
گویند مرا که بند بر پاش نهید
دیوانه دلست پای در بند چه سود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.