خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات عشق و فروتنی خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند و اشاره می‌کند که هر بار در حضور معشوق سجده می‌کند، احساس می‌کند که جانش به پایش میافتد. این متن نشان‌دهنده‌ی عشق عمیق و ایثارگرانه است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این اشعار نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۶۶۲ - در خدمتت ای جان چو بدن میافتد
در خدمتت ای جان چو بدن میافتد
زان سجده به بخت خویشتن میافتد ۱
هر بار که اندر قدمت میافتم
جان در باطن به پای من میافتد ۲
زان سجده به بخت خویشتن میافتد ۱
هر بار که اندر قدمت میافتم
جان در باطن به پای من میافتد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۶۱ - در حضرت حق ستوده درویشانند
گوهر بعدی:رباعی ۶۶۳ - درد و زخم ار زلف تو در چنگ آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
