شاعر در این شعر از عشق و هجران معشوق میگوید و از زلفهای بندبند و لبهای شیرین او یاد میکند. او از وعدههای بیپایهی دیدار و درد هجران شکوه دارد.
مفاهیم عاشقانه و استفاده از اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر از عشق و هجران نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۶۶۰ - در بندم از آن دو زلف بند اندر بند
در نالهام از لبان قند اندر قند ۱
هر وعدهٔ دیدار تو هیچ اندر هیچ
آخر غم هجران تو چند اندر چند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.