این متن به صوفی اشاره میکند که به جای نگرانی و غم، از زیباییهای زندگی لذت میبرد و توصیه میکند که مانند او، از گل و گلزار بهره ببریم و مانند شتران از خار غم نخوریم.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۶۵۷ - دانی صوفی بهر چه بسیار خورد
زیرا که بایام یکی بار خورد ۱
بگذار که تا این گل و گلزار خورد
تا چند چو اشتران ز غم خار خورد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.