این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و بیان میکند که حتی خورشید و باد نیز تحت تأثیر او قرار میگیرند. همچنین، اشاره میکند که عقل و خرد در برابر عشق و زیبایی معشوق ناتوان است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیقتر از استعارهها و تشبیههای بهکار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۶۵۱ - خورشید که باشد که به روی تو رسد
یا باد سبکسر که به موی تو رسد ۱
عقلی که کند خواجه گهی شهر وجود
دیوانه شود چون سر کوی تو رسد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.