این متن به توصیف زیباییهای معشوق میپردازد و از عناصری مانند چشمهای سحرآمیز، موهای کفرآمیز و صورت ماهگونه او سخن میگوید. شاعر با تضاد بین کفر و دین، زیبایی معشوق را برجسته میسازد.
متن شامل مفاهیم عرفانی و شاعرانهای مانند کفر و دین است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۶۳۱ - چشم تو هزار سحر مطلق دارد
هر گوشه هزار جان معلق دارد ۱
زلفت کفر است و دین رخ چون قمرست
از کفر نگر که دین چه رونق دارد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.