خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن بیانگر احساسات عاشقانه و شادمانی است که در آن شاعر از عشق و وصل سخن می‌گوید و به زیبایی‌های طبیعت و مستی بلبلان اشاره می‌کند. او از غصه‌های دنیا دوری می‌جوید و به جای آن، به شادی و لذت‌های زندگی می‌پردازد.

این متن حاوی مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از مفاهیم مانند شراب و مستی نیاز به بلوغ فکری و درک عمیق‌تری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

مشاهده کامل

غزل ۳۸۲ - ای از کرم تو کار ما راست

ای از کَرَمِ تو کارِ ما راست
هر جای که خُرَّمی‌ست ما راست ۱

عاشق به جهان چه غُصّه دارد
تا جامِ شرابِ وَصلْ بَرجاست ۲

هر بادْ چَغانه ای گرفته
کو مُنْتَظرِ اشارتِ ماست ۳

هر آبْ چو پَرده دار گشته
اَنْدَر پَسِ پَرده طرفه بت‌هاست ۴

هر بُلبُل مَست بر نِهالی
ماننده راحِ روحْ اَفْزاست ۵

بسیار مگو که وقتِ آش است
چون گُرْسنگیِّ قومْ شش تاست ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۳۸۱ - آن ره که بیامدم کدام‌ست؟
گوهر بعدی:غزل ۳۸۳ - هین که گردن سست کردی، کو کبابت کو شرابت؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.