شاعر از چیزهایی بیزار است که تغییر نمیکنند یا انعطاف ندارند، مانند آبی که به آتش تبدیل نمیشود یا موهای مشوشی که آرام نمیگیرند. او معشوقهای را توصیف میکند که همیشه خوش است و تغییر نمیکند، و سری دارد که هرگز سرکش نمیشود.
مفاهیم عاشقانه و فلسفی موجود در شعر برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
رباعی ۵۹۵ - بیزارم از آن آب که آتش نشود
در زلف مشوشی مشوش نشود ۱
معشوقهٔ ما خوش است بیخوش نشود
آن سر دارد که هیچ سرکش نشود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.