خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از چیزهایی بیزار است که تغییر نمی‌کنند یا انعطاف ندارند، مانند آبی که به آتش تبدیل نمی‌شود یا موهای مشوشی که آرام نمی‌گیرند. او معشوقه‌ای را توصیف می‌کند که همیشه خوش است و تغییر نمی‌کند، و سری دارد که هرگز سرکش نمی‌شود.
مفاهیم عاشقانه و فلسفی موجود در شعر برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۵۹۵ - بی‌زارم از آن آب که آتش نشود
بی‌زارم از آن آب که آتش نشود
در زلف مشوشی مشوش نشود ۱
معشوقهٔ ما خوش است بیخوش نشود
آن سر دارد که هیچ سرکش نشود ۲
در زلف مشوشی مشوش نشود ۱
معشوقهٔ ما خوش است بیخوش نشود
آن سر دارد که هیچ سرکش نشود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۹۴ - پیران خرابات غمت بسیارند
گوهر بعدی:رباعی ۵۹۶ - بی‌زارم از آن لعل که پیروزه بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
