شاعر در این ابیات بیان میکند که بدون حضور معشوق آرامش ندارد و قادر به شمردن احسانهای او نیست. حتی اگر هر مویی بر تنش زبان داشته باشد، باز هم نمیتواند شکرگزاری کند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۵۹۱ - بیتو جانا قرار نتوانم کرد
احسان ترا شمار نتوانم کرد ۱
گر بر تن من شود زبان هر موئی
یک شکر تو از هزار نتوانم کرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.