خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن به توصیف شخصیتی پیچیده و دوگانه می‌پردازد که ظاهری آرام و خاموش دارد اما در باطن پر از انرژی و جوشش است. شاعر از این شخصیت به عنوان فردی هشدار می‌دهد که ممکن است فریبنده و خطرناک باشد. همچنین، متن به مفاهیمی مانند هوشیاری، فریب، و قدرت روحی اشاره دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فریب و هوشیاری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

غزل ۳۸۰ - آن خواجه اگر چه تیزگوش است

آن خواجه اگر چه تیزگوش است
اِسْتیزه کُن و گِران فروش است ۱

من غِره به سُست خنده او
ایمِن گشتم که او خَموش است ۲

هُش دار که آبِ زیرِ کاه است
بَحری است که زیرِ کَهْ به جوش است ۳

هر جا که رَوی هُش است مِفْتاح
این جا چه کُنی که قُفلْ هوش است ۴

در رویِ تو بِنْگَرد، بِخَندد
مَغرور مَشو که رویْ پوش است ۵

هر دل که به چَنگِ او دَراُفتاد
چون چَنگ همیشه در خُروش است ۶

با این همه روح‌ها چه زنبور
طَوّافِ وِینْد، زانک نوش است ۷

شیری است که غَم زِ هیبَتِ او
در گور مُقیمْ هَمچو موش است ۸

شَمسِ تبریز روزِ نَقْد است
عالَم به چه در حَدیثِ دوش است؟ ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۹ - ای کرده میان سینه غارت
گوهر بعدی:غزل ۳۸۱ - آن ره که بیامدم کدام‌ست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.