شعر از مرغی سخن میگوید که شیران شکار او هستند و جانها شیفتهٔ او. شاعر به مرغ توصیه میکند که خوش و آسوده باشد، زیرا در این شهر، موقعیتها و قدرتها پیوسته در حال تغییرند.
مفاهیم عمیق فلسفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این شعر بیشتر مناسب افرادی است که توانایی تحلیل و درک مفاهیم انتزاعی را دارند.
رباعی ۵۶۲ - ای مرغ عجب که صید تو شیرانند
گمگشتهٔ سودای تو جان سیرانند ۱
خرم زی و آسوده که این شهر از تو
زیران زبران و زبران زیرانند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.