شاعر در این متن، خطاب به گروهی خاص، از آنها میخواهد که از غفلت و خواب بیدار شوند و به جایگاه والای خود توجه کنند. او آنها را برتر از ماه و خورشید میداند و تعجب میکند که چرا درگیر امور پست مادی شدهاند.
مفاهیم عرفانی و اخلاقی این متن نیاز به درک عمیقتری از زندگی و فلسفه وجودی انسان دارد که معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان قابلدرک است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
رباعی ۵۶۰ - ای قوم که برتر از مه و مهتابید
از هستی آب و گل چرا میتابید ۱
ای اهل خرابات که در غرقابید
خیزید که روز و شب چرا در خوابید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.