خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق نافرجام و دردناک خود می‌گوید که با وجود دادن همه‌چیز (دل، دیده و جان) به معشوق، تنها دلشکستگی و رنج به دست آورده است.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و درد عشق نافرجام است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده در شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۵۲۹ - افسوس که طبع دلفروزیت نبود
افسوس که طبع دلفروزیت نبود
جز دلشکنی و سینه سوزیت نبود ۱
دادم به تو من همه دل و دیده و جان
بردی تو همه ولیک روزیت نبود ۲
جز دلشکنی و سینه سوزیت نبود ۱
دادم به تو من همه دل و دیده و جان
بردی تو همه ولیک روزیت نبود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۲۸ - از یاد خدای مرد مطلق خیزد
گوهر بعدی:رباعی ۵۳۰ - اکنون که رخت جان جهانی بربود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
