شاعر از فرسودگی صبر و از دست دادن همه چیز میگوید و با وجود رنجهایش، هنوز نشانههایی از امید یا عشق در او باقی مانده است.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای نوجوانان جذابیت نداشته باشد.
رباعی ۵۲۴ - از لشکر صبرم علمی بیش نماند
وز هرچه مرا بود غمی بیش نماند ۱
وین طرفه تر است کز سر عشوه هنوز
دم میدمد و مرا دمی بیش نماند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.