خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

متن درباره عشق و عرفان است و بیان می‌کند که راه حقیقی، راه عشق و رضای محبوب است. شاعر تأکید می‌کند که جستجوی مراد شخصی حرام است و همه چیز باید در جهت رضای محبوب باشد. عشق به عنوان نیرویی والا و مقدس توصیف شده که روح را به سمت کمال هدایت می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

غزل ۳۷۴ - پرسید کسی که ره کدامست؟

پُرسید کَسی که ره کدامست؟
گفتم کاین راهْ تَرکِ کامست ۱

ای عاشقِ شاه، دان که راهَت
در جُسْتِ رِضایِ آن هُمامست ۲

چون کام و مُرادِ دوست جویی
پس جُستِ مُرادْ خود حَرامست ۳

شُد جُمله روحْ عشقِ مَحبوب
کاین عشق صَوامِعِ کِرامست ۴

کَم از سَرِ کوه نیست عشقش
ما را سَرِ کوهِ این تمامست ۵

غاری که دَر اوست یار، عشقست
جان را زِ جَمالِ او نِظامست ۶

هر چِتْ که صَفا دَهَد صَوابست
تعیین بِنمی کُنم کُدامست ۷

خامُش کُن و پیرِ عشق را باش
کَاندَر دو جهانْ تو را اِمامست ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۳ - گر می‌نکند لبم بیانت
گوهر بعدی:غزل ۳۷۵ - مر عاشق را ز ره چه بیمست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.