خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

متن درباره عشق و عرفان است و بیان می‌کند که راه حقیقی، راه عشق و رضای محبوب است. شاعر تأکید می‌کند که جستجوی مراد شخصی حرام است و همه چیز باید در جهت رضای محبوب باشد. عشق به عنوان نیرویی والا و مقدس توصیف شده که روح را به سمت کمال هدایت می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

غزل ۳۷۴ - پرسید کسی که ره کدامست؟

پُرسید کَسی که ره کدامست؟
گفتم کاین راهْ تَرکِ کامست ۱

ای عاشقِ شاه، دان که راهَت
در جُسْتِ رِضایِ آن هُمامست ۲

چون کام و مُرادِ دوست جویی
پس جُستِ مُرادْ خود حَرامست ۳

شُد جُمله روحْ عشقِ مَحبوب
کاین عشق صَوامِعِ کِرامست ۴

کَم از سَرِ کوه نیست عشقش
ما را سَرِ کوهِ این تمامست ۵

غاری که دَر اوست یار، عشقست
جان را زِ جَمالِ او نِظامست ۶

هر چِتْ که صَفا دَهَد صَوابست
تعیین بِنمی کُنم کُدامست ۷

خامُش کُن و پیرِ عشق را باش
کَاندَر دو جهانْ تو را اِمامست ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۳ - گر می‌نکند لبم بیانت
گوهر بعدی:غزل ۳۷۵ - مر عاشق را ز ره چه بیمست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.