این متن بیانگر آن است که در زمان درد و رنج، انسان به یاد خدا میافتد و اگر دادخواهی کند، پاسخ میگیرد. همچنین، اگر به دیگران محبت کند، یاد او در دلها میماند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۵۱۸ - از درد چو جان تو به فریاد آید
آنگه ز خدای عالمت یاد آید ۱
والله که اگر داد کنی داد آید
ور عشوه دهی یاد تو بر یاد آید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.