خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره افرادی است که به بت‌ها عشق می‌ورزند و از لطف بهار بهره‌مند شده‌اند. آنها با خلعت تو آراسته شده‌اند و شیوه‌گری و نازکردن را آموخته‌اند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک عمیق آن نیاز به آشنایی با ادبیات و مفاهیم عرفانی دارد.
رباعی ۵۰۱ - آنها که بتش خزان سوخته‌اند
آنها که بتش خزان سوخته‌اند
وز لطف بهار چشمشان دوخته‌اند ۱
اکنون همه را خلعت تو دوخته‌اند
شیوه‌گری و غنج درآموخته‌اند ۲
وز لطف بهار چشمشان دوخته‌اند ۱
اکنون همه را خلعت تو دوخته‌اند
شیوه‌گری و غنج درآموخته‌اند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۰۰ - آن وسوسه‌ای که شرمها را ببرد
گوهر بعدی:رباعی ۵۰۲ - آنها که به کوی عارفان افتادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
