این متن درباره افرادی است که به بتها عشق میورزند و از لطف بهار بهرهمند شدهاند. آنها با خلعت تو آراسته شدهاند و شیوهگری و نازکردن را آموختهاند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک عمیق آن نیاز به آشنایی با ادبیات و مفاهیم عرفانی دارد.
رباعی ۵۰۱ - آنها که بتش خزان سوختهاند
وز لطف بهار چشمشان دوختهاند ۱
اکنون همه را خلعت تو دوختهاند
شیوهگری و غنج درآموختهاند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.