شاعر بیان میکند که از کسانی که او را به صدق اقرار میکنند و مانند عروسکها به بازار میبرند، بیزار است. او خود را بندهی کسی میداند که انکار میکند و از این رفتارها دوری میجوید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتقادی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'لعبتگان' و 'بازار' ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
رباعی ۴۹۵ - آن کس که مرا به صدق اقرار کند
چون لعبتگان مرا به بازار کند ۱
بیزارم از آن کار و نیم بازاری
من بندهٔ آن کسم که انکار کند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.