این متن درباره عشق و انتظار برای وصال معشوق است و به زیباییهای روحانی و غربت انسان در این جهان اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در متن برای درک و لذت بردن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد.
رباعی ۴۹۲ - آن کس که از آب و گل نگاری دارد
روزی به وصال او قراری دارد ۱
ای نادره آنکه زاب و گل بیرون شد
کو چون تو غریب شهریاری دارد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.